บทที่ 2 ผู้ช่วยผู้จัดการ
บทที่ 2
ห้องนอนของผู้ช่วยผู้จัดการ
“ว้าว... ใหญ่กว่าห้องนอนที่หออีก วิวดีชะมัด”
หญิงสาวยิ้มแย้มให้กับวิวสวยที่หน้าต่างแบบกระจกบานเลื่อนบนหัวนอน คอนโดนี้หรูหราที่สุด เมื่อมองลงไปข้างล่างเป็นถนนที่รถวิ่งเยอะมาก พอมองไปอีกด้านก็พบกับสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา
ที่นี่ดูหรูหราและกว้างขวางมาก หญิงสาวรีบเก็บเสื้อผ้าใส่ตู้ พร้อมทั้งรีบดูตารางงานของภูบดีที่เจ๊มินนี่ให้มา
ลูกขวัญจดรายละเอียดทุกอย่าง ทั้งสิ่งที่เขาชอบ สิ่งที่เขาไม่ชอบ เด็กสาวต้องทำทุกอย่างให้คุ้มกับเงินเดือน 20,000 บาท
ทำงานบ้าน ขับพาคุณภูไปกองถ่าย ไปนู้น ไปนี่ ไปทุกๆ ที่ที่ชายหนุ่มต้องการไป และอาหารก็ต้องทำ
ก่อนที่จะมานี่ลูกขวัญได้โกหก บิดา มารดาคำโตว่า อาจารย์ได้ให้หัวข้อรายงานช่วงปิดเทอม เรื่องการเรียนรู้ชีวิตและการทำงาน โดยที่นักศึกษาต้องทำงานรายงานในช่วงปิดเทอมด้วยการออกไปฝึกงานในอาชีพต่างๆ เพื่อหาข้อมูลมาเขียนรายงานที่จะต้องส่งในตอนเปิดเทอม
ความที่ลูกไม่เคยออกนอกลู่นอกทาง ทำตัวดีตั้งแต่เด็กจนโต ทำให้พ่อแม่นั้นเชื่อสนิทว่าลูกไปทำรายงานจริงๆ ครั้งนี้คือครั้งแรกที่หญิงสาวโกหก แต่ก็ช่างเถอะ เธอโกหกมาทำงานหาเงินไม่ได้โกหกมาทำเรื่องไม่ดีเสียหน่อย
ถึงจะพยายามปลอบใจตนเองแบบนั้น ใจจริงแล้วสาวน้อยย่อมรู้ดีว่าตนเองอยากที่จะใกล้ชิดกับดาราขวัญใจซะมากกว่า
ลูกขวัญได้ดำเนินวิถีความรักตามแบบฉบับแรดสตอร์คเกอร์ ไม่แสดงตัว ไม่เปิดเผยหรือแสดงอาการอะไรออกไป แค่แอบมอง แอบรัก เพียงเท่านี้ก็เพียงพอแล้ว ถึงจะรู้ว่าถ้าไม่แสดงตัวตนออกมาว่ารัก ว่าชอบ หญิงสาวจะกินแห้ว แต่เธอก็ชินแล้วกับคำว่าแห้วหรือนก ที่แปลว่าพลาด
ก็จะให้เธอทำอย่างไรได้เล่า เธอเป็นแบบนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว แรดอยู่ในโลกส่วนตัว มีเพียงแค่เพื่อนๆ กลุ่มสตรีแรดที่รู้ว่า ลูกขวัญเป็นแรดสตอร์คเกอร์
แรดลับๆ แรดในโลกส่วนตัว จะพูดว่าเหมือนเด็กเก็บกดก็ว่าได้ หลังจากที่จัดแจงกับเรื่องส่วนตัวของตัวเองเรียบร้อย แรดสตอร์คเกอร์รีบมาทำหน้าที่ผู้ช่วยผู้จัดการทันที
เจ๊มินนี่ส่งตารางงานทั้งหมดของภูบดีในสัปดาห์นี้ ให้กับเธอในแชทส่วนตัวของไลน์
‘แอคทีฟค่ะ นังแรด ไม่เขิน ไม่อาย ต้องชินกับหน้าหล่อๆ นี้ให้ได้’
ร่างสูงระหงพยายามทำท่าทีให้กระฉับกระแฉงที่สุด เธอเดินถือสมุดโน้ตออกมาจากห้องนอน พลางขยับแว่นตาหนาๆ ของตนเอง
คนที่กำลังนั่งอ่านบทละคร พอมองไปที่ยัยสาวเนิร์ดที่จะมาเป็นผู้ช่วยผู้จัดการ แต่ทว่าดูเหมือนคุณครูมากกว่า ทั้งท่าทางและการแต่งกาย ทำให้เขาหมดอารมณ์ที่จะไปร่วมเพศกับสาวคนอื่นทันที
“อะแฮ่ม... ตารางวันพรุ่งนี้ คุณต้องไปถ่ายโฆษณาเครื่องดื่มบำรุงร่างกายสำหรับผู้ชาย ในเวลาสิบเอ็ดโมงตรง ส่วนตอนหกโมงตรงคุณต้องไปเตรียมตัวเดินแบบเสื้อผ้ายี่ห้อดัง ที่ห้องเสื้อ ssm”
หญิงสาวชี้แจงให้เขาฟังด้วยท่าทีทะมัดทะแมง การชี้แจงของหญิงสาวในมุมมองของชายหนุ่มถือว่าดูเป็นมืออาชีพใช้ได้ แต่มาเสียตรงที่ยัยนี่จือชืด ขี้เหร่ ไม่สวย ถ้าเธอสวยมันคงจะดีกว่านี้
คิดแบบนั้นทั้งที่ไม่รู้ว่าตนเองกำลังคิดผิด ลองถ้าเห็นแม่สาวเนิร์ดคนนี้ถอดแว่นแปลงโฉมสิ ชายหนุ่มต้องไม่พูดแบบนี้ออกมาแน่นอน เพราะบางทีอาจจะอึ้งจนพูดอะไรไม่ออกก็เป็นได้
“ ‘ครับป้า’ ชี้แจงเรื่องงานเสร็จแล้วก็อย่าลืมไปทำความสะอาดห้องของผมที่สองชั้นด้วยนะครับ”
แรดสตอร์คเกอร์แทบหงายเมื่อพี่ภูเรียกตนเองว่าป้า ทั้งที่รู้ว่าเธอนั้นอายุน้อยกว่าตนเอง
“ฉันอายุน้อยกว่าคุณ ไม่ต้องเรียกว่าป้าก็ได้ค่ะ”
ปกติลูกขวัญไม่ใช่คนเลือดร้อนอยู่แล้ว หญิงสาวจึงค่อนข้างที่จะควบคุมอารมณ์ได้ดี ยังไม่วายถูกหนุ่มมาดกวนทำท่าทียียวนใส่
ภูบดีเอาลิ้นดุนแก้มพร้อมทั้งยักคิ้วให้เธอ มันจริงอยู่ที่คนหล่อทำอะไรก็ไม่น่าเกลียด แต่ตอนนี้สำหรับลูกขวัญแล้วท่าทางของคนตรงหน้าดูหยาบคายมาก แม้จะชอบเขามากแค่ไหน พอเห็นท่าทางแบบนี้หญิงสาวถึงกับต้องพูดคำว่า ‘อี๋’ ในใจกันเลยทีเดียว
“ค่ะ”
สาวน้อยที่ตอนนี้กลายเป็นป้าของดาราในความดูแลไปเสียแล้ว รีบเดินหนีชายหนุ่มผู้กวนประสาทคนนี้อย่างเร็ว
มองดูแค่นี่ก็รู้แล้วว่าเธอไม่ชอบท่าทางแบบนี้ของตนเอง ทำไมเขาถึงรู้สึกสนุกที่ได้แกล้งยัยนี่นะ
‘แกล้งแล้วสนุกแบบนี้ เห็นทีต้องแกล้งบ่อยๆ‘
หนุ่มหล่อมาดกวนหัวเราะเบาๆ สาบานได้ว่าตั้งแต่เกิดมา ไม่เคยแกล้งใครแล้วรู้สึกสนุกขนาดนี้มาก่อน แค่แกล้งเพียงนิดหน่อยก็สามารถลดความเครียด ผ่อนคลายความเหงาที่มีมานานได้แล้ว เขายอมรับว่าที่อยากได้ผู้ช่วยผู้จัดการส่วนหนึ่งก็เหงาด้วย และยิ่งพอได้เจอผู้จัดการที่ถึงจะหน้าตารูปร่างเชยซะไม่มี แต่ว่าแกล้งสนุกดี ชักน่าสนใจขึ้นมาบ้างแล้วสิ
ชายหนุ่มยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนที่จะหันไปอ่านบทละครต่อ
สาวเนิร์ดกำลังทำความสะอาดบ้านให้ดาราในความดูแล ซึ่งเปรียบเสมือนนายจ้างของเธอ ภูบดีเป็นคนขี้งก ก่อนหน้านี้เจ๊มินนี่ได้บอกว่าภูบดีต้องการผู้ช่วยผู้จัดการที่ทำได้ทุกอย่าง โดยให้เหตุผลว่าค่าจ้างแม่บ้านมันแพง
ในวงการนี้คงหาคนที่ครบครันแบบนั้นอยากจริงๆ สาวน้อยเริ่มจะไม่แปลกใจแล้ว ว่าทำไมเจ๊มินนี่กับฟางถึงต้องมาขอร้องตนเอง
ที่ห้องนอนของภูบดี
ห้องนอนของเขาค่อนข้างจะสะอาดของทุกอย่างถูกจัดไว้ให้อยู่ในที่ของมัน เว้นเสียแต่ที่นอนของเขาที่ยับเยินมาก จนไม่อยากเชื่อว่าเขาจะนอนดิ้นได้ขนาดนี้
งานที่เธอต้องจัดการเป็นอย่างแรกคือจัดที่นอนให้เรียบร้อยสินะ ว่าแล้วหญิงสาวก็เดินไปที่เตียงสุดหรู พร้อมกับลงมือเก็บของทุกอย่างบนเตียงให้เข้าที่เข้าทาง ในระหว่างที่กำลังสะบัดผ้าห่มผืนหนา
“กรี๊ด!”
เสียงกรี๊ดของลูกขวัญทำเอาภูบดีสะดุ้ง จนเผลอทำบทละครหลุดมือ ร่างสูงรีบเดินเข้าไปหายายป้าอย่างเอาเรื่อง
“เธอเป็นอะไรวะ ฉันกำลังใช้สมาธิในการอ่านบทละครอยู่นะเว้ย”
สาวเนิร์ดทำใจให้สงบนิ่ง พลางชี้ไปที่สิ่งที่ทำให้ตนเองตกใจ มันคือดิวโด้ ไข่สั่น ถุงยางอนามัยที่มีน้ำเชื้อของเพศชายอยู่ในนั้น ลูกขวัญยอมรับเลยว่าเกิดมาเพิ่งจะเห็นไอ้อุปกรณ์ร่วมเพศ พร้อมถุงยางอนามัยที่เปรอะน้ำเชื้อเป็นครั้งแรก
ลูกขวัญเป็นเด็กที่ไม่เคยออกนอกกรอบแม้แต่ครั้งเดียว จึงไม่เคยเห็นไอ้ของพวกนี้แบบจังๆ สักครั้งในชีวิต อย่างมากก็เห็นแค่ในรูป ทำเอาคนที่อ่อนด้อยประสบการณ์ ทั้งยังไร้เดียงสาช็อคคาที่
“โถ่เอ๊ย....ยายป้า จะตกใจอะไรนักหนา นี่มันของเล่นของฉันกับสาวๆ“
ดูแค่นี้ก็รู้แล้วว่าเด็กสาวที่เขาเรียกว่ายายป้าอินโนเซ้นต์ซะไม่มี ถึงจะรู้ว่ายายเด็กคนนี้อ่อนด้อยประสบการณ์หรืออาจจะไม่รู้เรื่องของเริงรมย์พวกนี้เลย มันก็ยิ่งทำให้เขานึกสนุกที่จะแกล้งยายเด็กนี่ให้เตลิดไปเลย
“นี่คือไข่สั่น เอาไว้แหย่...”
“อร๊าย... อย่าพูดค่ะ หยุดเดี๋ยวนี้นะ ถ้าคุณอยากให้ฉันจัดห้องให้ กรุณาเก็บไอ้ของพวกนี้ออกไปก่อนนะคะ ถ้าเก็บเสร็จแล้วค่อยเรียกฉัน”
เธอแทบจะกรีดร้องออกมา ลูกขวัญไม่ชอบเรื่องลามกเลย ยอมรับว่าตนเองแรดแต่เรื่องแบบนี้ แรดสตอร์คเกอร์อย่างเธอไม่ไฝ่เด็ดขาด เด็กสาวรู้สึกขยะแขยงกับไอ้ของพวกนี้มาก
สาวน้อยรีบวิ่งออกจากห้องอย่างเร็ว ใส่เกียร์สุนัขยกกำลังสองจนแว่นแทบหลุด
“ฮ่าๆ” คนใจร้ายแถมขี้แกล้งหัวเราะลั่น ยัยนี่คือป้าแม่ชีชัดๆ การแต่งตัวที่ว่าใช่แล้ว นิสัยความเกลียด ความชอบยิ่งใช่ งานนี่คงสนุกแน่ เขาจะแกล้งยายป้านี่ทุกวัน จะแกล้งให้วิ่งจนแว่นหลุดเลยคอยดู
ลูกขวัญยังใจเสียไม่หาย กับสิ่งที่ได้เจอะเจอครั้งแรกในชีวิต เธอแรดก็จริง บ้าผู้ชายด้วย แต่เรื่องนี้หญิงสาวไม่ขอพิศวาสแม้แต่นิดเดียว
เธอหวั่นไหวเวลาเห็นเรือนกายกำยำก็จริง แต่เรื่องอะไรแบบนี้สาวเนิร์ดไม่ชอบ ลูกขวัญคงต้องอดทนสินะ ไม่แน่ตนเองอาจจะเจออะไรที่มันมากกว่าพวกอุปกรณ์พวกนี้ก็เป็นไปได้
ตอนเย็น
“ป้าไม่ต้องทำอาหารไว้ให้ผมนะครับ ผมจะไปเที่ยวข้างนอก น่าจะกลับมาตอนแปดโมงช้า”
แต่งตัวหล่อๆ ทั้งฉีดน้ำหอมราคราแพง คนที่ถูกเรียกว่าป้าอดตะลึงกับภาพเทพบุตรสุดหล่อไม่ได้ ภูบดีแอบนึกสนุกที่เห็นว่ายัยป้าแว่นหนากำลังอ้าปากค้างกับความหล่อของตนเอง จนน้ำลายแทบจะไหลออกมา
“เก็บอาการหน่อยป้า น้ำหมากจะกระเด็นแล้ว”
เพียงเท่านั้นแหละ แรดสตอร์คเกอร์ซึ่งกำลังอยู่ในอารมณ์เพ้อฝันแทบจะหงาย นี่เธอแสดงอาการให้เขาเห็นชัดขนาดนั้นเลยหรือ น่าอายจัง
“ค่ะ กลับมาให้ทันเวลาไปถ่ายโฆษณานะคะ” เธอบอก แล้วรีบเดินหนีเขา
ภูบดีอดยิ้มไม่ได้ ยัยป้านี่ไม่สวย ไม่มีอะไรน่าสนใจ ออกจะตลกด้วยซ้ำ แต่ก็สามารถทำให้เขายิ้มได้ ยัยป้านี่เริ่มมีความน่าประทับใจตรงตลกนี่แหละ แค่น่าประทับใจเท่านั้นนะ ไม่ใช่น่าอย่างอื่น
หลังจากที่จัดเตรียมทุกอย่างไว้เรียบร้อยสำหรับวันพรุ่งนี้ รวมถึงเสื้อผ้าสำหรับภูบดี มันจึงได้เวลาที่สาวน้อยจะพักผ่อนแล้ว
แรดสตอล์กเกอร์หยิบไดอารี่เล่มหนาขึ้นมา ก่อนจะบันทึกเรื่องราวของวันนี้เกี่ยวกับภูบดีและตนเองลงไป
เมื่อคิดว่าตนเองเป็นแฟนคลับที่โชคดีมาก มันทำให้หญิงสาวยิ้มพลางกอดไดอารี่กลิ้งไปกลิ้งมาบนที่นอนเหมือกับคนบ้า
ร่างสวยที่ปลอยผมหยักโศกยาวสลวยเต็มแผ่นหลัง เมื่อถอดแว่นตาหนาๆ ออก ก็จะพบกับแววตาที่สวยหวานมีหยาดน้ำคล้ายกวางโดยธรรมชาติ
ชุดนอนที่เธอใส่เป็นชุดนอนแขนยาวแบบกระโปรงที่ไม่ยาวมา ทำให้เห็นเรียวขาสวย ผิวขาวเนียบราวกับน้ำนม ถ้าภูบดีมาเห็นสาวเจ้าในสภาพน่าฟัดแบบนี้ เขาต้องถอนคำพูดที่เคยเรียกเธอว่าป้าเป็นแน่
วันต่อมา
พี่ภูของเธอไม่กลับมาที่นี่จริงๆ เรื่องแบบนี้คงกลายเป็นเรื่องโปรดปรานของพระเอกหนุ่มมากเลยทีเดียว
หญิงสาวแอบไม่ชอบใจที่เขาเป็นถึงขนาดนี้ แต่จะทำอย่างไรได้ล่ะ ตนเองไม่ได้เป็นเมียเขา จะไปห้ามหรือขวางทางสนุกของภูบดีได้อย่างไร ถึงไม่ชอบก็ต้องอยู่เฉยๆ
“เฮ้อ...”
ถอนหายใจเสียยาว
“เบื่อโลกหรอครับป้า หรือคิดถึงผม”
“ว้าย...!”
คนที่กำลังนั่งคุยงานทางไลน์อยู่แทบจะทำมือถือหล่นพื้น เมื่อคนที่ตนเองกำลังคิดถึงโผล่หน้ามาเร็วเสียจนสาวเจ้าไม่ทันตั้งตัว
อะไรจะอายุยืนขนาดนี้!
“ตกใจอะไร กำลังคิดถึงผมอยู่ล่ะสิ”
ต่อให้ไม่พูดอะไรก็บอกได้ชัดว่าชายหนุ่มไปฟัดกับสาวมา เพราะรอยลิปสติกเป็นหลักฐานยืนยันได้ดีเลยเชียว
“เปล่าสักหน่อย ไปเตรียมตัวได้แล้วค่ะ อีก1 ชั่วโมง เราต้องไปกันแล้ว” เธอรีบหาเรื่องอื่นคุยทันที
ทางคนฉลาดนั้นก็รู้ทัน เขาเดินเข้าหาเธอใกล้ๆ ก่อนที่จะนั่งลงบนโซฟาพลางยื่นหน้าเข้าไปหาสาวน้อย เธอรีบเบือนหน้าหนีด้วยหัวใจที่เต้นแรง แก้มสาวแดงระเรื่อ ทำให้เขารู้ว่ายัยป้านั้นทั้งเขินทั้งหวั่นไหว
“อย่านะ”
เอามือดันหน้าเขาพร้อมทั้งรีบวิ่งออกไปจากจุดนั้น
“ฮ่าๆ” ชายหนุ่มหัวเราะลั่น ก่อนจะไปอาบน้ำแต่งตัวให้หล่อที่สุด หลังจากที่เมื่อคืนฟัดกับสาวๆ จนสภาพสะบักสะบอมอย่างที่เห็น
บนรถเบนซ์คันหรูที่ขับออกมาจากคอนโดยังไม่ถึงครึ่งชั่วโมง แต่ก็ดูเหมือนว่าความเรื่องมากของดาราหนุ่มกำลังจะบังเกิด
“ผมอยากดื่มกาแฟ รบกวนป้าจอดรถลงไปซื้อให้ที่ปั๊มหน่อยสิ” จอมเรื่องมากเริ่มแผลงฤทธิ์
หญิงสาวพยาบยามอดทนให้เขาเรียกป้า เธออายุน้อยกว่าเขาตั้งหลายปี มาเรียกป้าอยู่ได้น่าอายชะมัด
ชายหนุ่มอยากดี่มกาแฟจริงๆ แต่มันช่างดูเป็นความปรารถนาที่ดูน่าด่าเสียเหลือเกิน ตอนอยู่คอนโดเธอถามว่าจะรับกาแฟสักแก้วไหม ชายหนุ่มปฏิเสธ แต่พอออกมาข้างนอกยังไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ภูบดีเริ่มร้องหากาแฟเสียแล้ว
‘เย็นไว้ เธอต้องทนให้ได้ลูกขวัญ คิดไว้ว่าเงินเดือนหลายบาท เขาคือพระเอกในดวงใจของเรา’
แต่นิสัยมนุษย์ติ่งก็ยังคงเดิม ต่อให้ดาราขวัญใจจะทำตัวแย่แค่ไหนก็ยังรัก มนุษย์ติ่งส่วนมากจะเป็นแบบนี้ เลิกรักยาก
“ค่ะ”
ยายป้าของเขาพยายามเอาน้ำเย็นเข้าลูบพร้อมกับขับรถเข้าไปจอดที่ปั๊มข้างหน้า
ชายหนุ่มไม่ได้มีเจตนาจะแกล้งยัยป้า นี่คือตัวตนที่แท้จริงของเขา ภูบดีเป็นแบบนี้จริงๆ ถึงนิสัยจะไม่ค่อยดี เรื่องมาก พูดไม่เพราะ ดูไม่ค่อยจะเป็นสุภาพบุรุษสักเท่าไหร่ แต่เรื่องการแสดง ละคร โฆษณา มิวสิควิดีโอ ทุกอย่างล้วน 1-2 ผ่าน ภูบดีจะไม่มีปัญหาเรื่องนี้
งานที่จ้างภูบดีมาเป็นตัวเอกส่วนมากจะเสร็จเร็ว กระแสตอบรับดี คนชอบเยอะ ผู้ชายคนนี้จึงโด่งดังติดท๊อปหนึ่งในสามของพระเอกชื่อดัง ฐานแฟนคลับเยอะตลอด ดังตั้งแต่เป็นพระเอกเรื่องแรกตอนอายุสิบแปดมาจนถึงทุกวันนี้ เช่นเดียวกับมนุษย์ติ่งที่สมัครใจมาเป็นผู้จัดการของตนเอง
หญิงสาวจอมบ๊องถือกาแฟแก้วใหญ่ออกมาจากร้าน แต่ในระหว่างนั้น
“กรี๊ด! ”
เนื่องจากไม่นานมานี้ ฝนเพิ่งหยุดตก เธอจึงลื่นล้ม แต่ทว่า
“เป็นอะไรมั้ยครับคุณ”
มีผู้ชายคนหนึ่งมาประคองลูกขวัญไว้ทัน ถือว่าเป็นโชคดีของเธอ
“มะ...ไม่ค่ะ”
ผู้ชายคนนี้หล่อมาก หล่อมากจนสต๊อกเกอร์อย่างหญิงสาวต้องหยุดชะงักอยู่กับที่ เพราะเขาหล่อแถมใจดีอีกด้วย
“ดีแล้วครับ เดินดีๆ นะ”
สุภาพบุรุษสุดหล่อ เดินอมยิ้มออกไป สาวบ๊องเขินจนแก้มแดง คนๆ นี้หล่อแถมใจบุญยิ้มก็สวย น่าประทับใจเป็นที่สุด
เธอเดินอมยิ้มถือกาแฟแก้วโตมาที่รถคันหรู และเมื่อเห็นยัยป้าทำหน้าเขินๆ ภูบดีก็อดเอะใจไม่ได้
“เป็นอะไรเนี่ยป้า แก้มแดงเชียว ไปปิ๊งหมาตัวผู้ที่ไหนมา”
เขาอดไม่ได้ที่จะกัดหญิงสาว สาวเนิร์ดจึงกัดฟันกรอดๆ พร้อมทั้งกำมือเข้าหากันแน่น ไม่รู้ว่าตนเองไปหลงรักผู้ชายคนนี้ ได้อย่างไรตั้งแปดปี ถ้าเทียบกับผู้ชายคนเมื่อกี้ ต่างกันลิบลับเลยทีเดียว
